stare kamienice

uwielbiam...

uwielbiam te stare kamienice w centrum wielkiego miasta...

te stare, obdarte mury i cegły sterczace
niczym kości tych, których już tu nie ma...
a podwórko, choć nidbałe wciąż życiem tętni
gdzie dzieci ( wciąż te same) patykiem i kamieniem cieszą się
jak najdroższą piłką z nike'a

i w głowie buduję, tworzę sobie obraz tego świata (pra)dawnego, który tutaj był
a którego dzisiaj ja gościem jestem
i podziwiam
i szanuję...

(bo księżyc tutaj, choć zza chmur lśni najjaśniej, a słońce nowy dzień budzi radośniej...)