prośba

niech mi będzie wolno
zwrócić się do Ciebie Najdroższa
z malutką
lilipucią prośbą

uczyńmy świat bliższy
naszym ciałom niedoskonałym
niech królicze nory staną się naszym domem

schowajmy bezsenność w cylinder boskiego demiurga
który nasze wątpliwości wyszarpie przez trzecie oko
obleczmy się w skórę wilka

będziemy bezpieczni
jak dziecko oglądające burzę
przez lustro weneckie

wiesz że za chwilę wiosna?
motyle zaczną kwitnąć na parapecie
tęsknota w sercu zamieni się w miękką gąbkę

ociekającą Tobą
obym nie uronił ani kropli
ale póki co pozwól
zapalę świecę

spójrz jak równo płoną
jej dwa końce