jak ptak

jak śpiewający ptak latam nad wieżowcami tego miasta.
kracząc za twym oknem jak wrona "że już basta, basta!".

jak ptak latam hen wysoko!
spoglądając na to co tak małe.
niedoskonałe. próżne. głupie.

i już jeden kierunek lotu swego obieram
bo inaczej nie umiem

inaczej niczym róża więdnę i umieram.