Dar

Mówią gwiazdy
i mówią uczeni,
że tylko miłość ze sobą zabierasz.
Mówią,że krzyż,że cierpienie.
Może to lepsze niż prawa logiki.
Jeszcze się można uprzeć,może wróżki.
Czepić się bożej szaty
kiedy już nic nie masz.

Natura matką,ale nie zna miłości.
I chyba to niezwyczajne zjawisko.
Wbrew kosmosowi, wbrew logice
- dajesz wszystko
- i bierzesz wszystko.
Toniesz w szczęściu
jak w anielskiej muzyce.

Czujesz ją na opuszkach palców,
we łzach, w uśmiechach, we wspomnieniach.
Dziwny dar, jak skarb ukrywany
i jak chwast - codzienny.
I nie wiedzieć dlaczego - za darmo dawany,
choć taki bezcenny.