Dromader

Niczym dromader
przemierzający pustynię
bywa człowiek wraz
z upływem czasu
coraz mocniej
obciążony bagażem
codzienności.
Po latach zmęczony
zdeformowany
zostaje emerytem.
Teraz już bez laski ani rusz.
Bolą stawy i kręgosłup
garb sam Mu rośnie
chociaż w kręgosłupie
ani w psychice
dla garbu nie ma miejsca.
Silnym się jeszcze czuje
a laskę jak mówi
nosi bo Mu wygodniej
na niej się wesprzeć
gdy przystanie
z kimś pogadać.
Wcale jej nie potrzebuje
dla chodzenia wygody.
Przecie On mógłby...
...ale Mu się nie chce.
Marzenia skrzydła miały
tylko lotki połamał czas
i jak dromader
wraz z czasem wyłysiały.

L.W. 2018