#

Zimno, które Cię pochłania
Tak piękne
Jak księżyc
W dniu zebrania
Dusz ludzkich światłem okrytych
Ty wśród nich, piękny rytm
Muzyki
A ona tańczy pośrodku
Śmiech Twój w zarodku
A ona tańczy na niebie
Śmiejesz się głośno
Uzewnętrzniasz siebie.
Zimno Cię pochłania
"Tańcz, tańcz" krzyczy Twe serce
Bez gadania!
Ona w środku
Prosi do tańca
Wyciągasz rękę, chwyt jej pewny
Tango, polonez, walc wiedeński!
Tańczysz z nią długo, tańczysz tak pięknie
Namiętność w tańcu
Nocne niebo pęknie.
I zimno, to zimno, które Cię pochłania
To nie ma znaczenia
Taniec uniesienia
Robi obrót, piruet, oczarowana Twa dusza
Ona jak płatek, jak kwiatek
Tak właśnie się rusza.
I Ty z nią, Ty za nią
W tańcu miłości
A zimno tak mocno
Przenika Twe kości.
I taniec oberek, mazur, krakowiak
Lud się cieszy, klaszcze, wesoła swora!
I w końcu koniec, koniec!
Twoja partnerka w górze
Na rękach ją trzymasz
Powrót na ziemię
Ukłon, oklaski
Żadnej niesnaski.
Wszyscy klaszczą, gwiżdżą
Dusze w zachwycie
Lecz już wiesz, ze to czas,
Czas oddać swe życie.
Piękny był to pokaz
Ze śmiercią tańczyłeś w parze
A ona teraz pragnie
Jak nigdy Twej uciechy
I zimno w końcu
Dotarło do Twej duszy
Tego lodu już żadna
Siła nie skruszy.
A Ty patrzysz jej w oczy,
Dziękujesz za zabawę
Zamykasz oczy,
Kończysz tę wyprawę.
Lecz budzisz się po chwili
Dusz wokół Ciebie pełno
Ty wśród nich, jeden rytm
Wszyscy swiatłem okryci
Zabawa trwa bez końca
Nie ma końca
To się nigdy nie skończy
Tworzysz krąg
W górze setki rąk
A Ty tańczysz wkoło
Po wieki jest wesoło
A w środku ona - tańczy pięknie
Nowego ma partnera, nowego przyjeciela
Lecz chwila!
On tańczy
Już koło Ciebie
I tak będzie zawsze
Zabawa w kręgu
Księżyc na niebie.
A ona tańczy, tańczy, w srodku tańczy
A dusze tańczą wkoło
Po wieki jest wesoło