Dymiące ognisko

Wszyscy gdzieś pobiegli

studentka czytać liczne zaległości
stęskniona swej dziecięcej głupoty
z łzą na poduszce zmieni stare czasy

Poetka wyszła
na przeciw samotności
pisać mądrości dziś nieaktualne
kochaś z przed bloku uda, że w nie wierzy

Mędrzec poczciwy
wypije
za pychę i butę odświeżoną
może dostanie nobla nienawiści

a milion przed ekranem komputera
obnaży się w szklanej podróży ze swej prywatności
w imię wolności
piękna
nowego lepszego jutra
dobijając siebie przyciskiem dodaj

Ostatni na placu boju zasnął
przed dymiącym ogniskiem
ze spalonych książek
mówiących o smutnej samotności