Deszcz

Życie mokre, zimne
szybko w ziemi się chowa
jak liryka dziwne
chodź są to tylko słowa

Mogące urzec,
zamknięte w czasie barwy
przewodnik mówiący, musieć!
światło bedące martwym

Przesyt w ciemność popycha
zatraca co kochane
nie widząc szczęścia, wzdycha
widoczne lecz nie widziane

Istota w całości spełniona
gdy blask Jutrzenki z rana
ciemnością niezmącona
bo ważna świadomość i wiara