Czarny motyl

Czarny motyl
w noc zimową płynie
światła blask zamraża dusze
a on żyje!

skrzydła zwiędłe
wzrok spuszczony
otchłań niemocy wznosząca do góry
a on żyje!

krwawy ślad na grafitowym śniegu
odpoczynek w cieniu strachu
bezsilność spijana z kwiatów
a on żyje!

kolejny zryw
głośna cisza rozrywa wnętrzności
spada niedostrzegalnie
on nie żyje...