O jeden szept

Noc zapukała chłodnym wiatrem
i z okien ptaki wypłoszyła.
Wędrowna luna syta srebrem,
lico schowała gdzieś za lasem.

Jesień przybrała twarz despoty
i niewzruszona dzieli rządy.
Ktoś o niej mówił - to ta złota!
chyba pomylił kolor - biedny.

Nie martw się proszę moja droga
bo jestem blisko - o jeden szept.
- Słyszysz, już w kuchni gwiżdże czajnik.
Z łykiem herbaty wróci lato.