Las

author:  Zuluz
5.0/5 | 9


Las nie mówi do mnie
Ani ja nie rozmawiam z nim
Milczymy
On na swój sposób
Wydając z siebie kojący gwar
On nieporuszony
Ja również
Stoimy tak od wieków
Odkąd pierwsze drzewo
W swoim cieniu wychowało następne
Też z niego korzystam
Wzrastam
Obejmuję całą gęstwinę
Całe życie którym jest las
I ja

Kim tutaj jestem?

Moje stopy to korzenie!
Moje dłonie to gałęzie!
Moja głowa to korony drzew!
Moje oczy to wzrok zwierząt!

Moje?

Nie
To las widzi las
Słucha czuje

I biegnie!

Poem versions


 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating:  
02.03.2017,  MaryPe

My rating

My rating:  
02.03.2017,  dorkapol5

My rating

My rating:  
02.03.2017,  kate

My rating

My rating:  
02.03.2017,  Abyss

My rating

My rating:  
02.03.2017,  Arkadio