Wyspa św. Teresy

Czy do swego serca
wpuścisz tylko słowo
martwe,
co nie poruszy już
sumienia,
czy znajdziesz w nim
miejsce
dla ulicznego śpiewaka -
godnego ducha
z opuszczonego miasta
naszych pragnień i snów...
[...]
Jak wielka jest twoja trwoga,
twoja odraza,
tak rzetelna jest moja wola,
by o twą miłość zabiegać
z nieprzystojną nadzieją
przebrnę...
przez wody gnijące,
woń ran
i choroby.
Wyrzucam w powietrze swój krzyk...


(fragment poematu "Wyspa św. Teresy" cz. VIII, zob. wytrysk.blog.pl)