A ponad nami...

A ponad nami księżyc płynie złoty,
blaskiem swym promieniejąc wokół.
Czuję promienia delikatny dotyk,
i łza niesforna kręci się w oku.




Dotykam Ciebie...usta niecierpliwe,
w ciemności Twoich ust szukają.
Czuję jak zaraz rozpaczliwie,
rzucę się w zmysłów otchłań co rozpalają.




Czuję że zaraz w ciemności cichej,
rozkoszą popłynę w Tobie.
Że popłyniemy morzem miłości,
w niebo atramentowe.




Potem szczęśliwie tak zmęczeni,
zaśniemy cicho twarz przy twarzy.
Już nie lękając się nocnych cieni,
znów nauczymy się cudnie marzyć.




A ponad nami księżyc płynie złoty,
opromieniając nas złoty woalem.
Zasypiam z wolna czując Twój dotyk,
co się rozkoszy objawia bezmiarem...




Andrzej Tomasz Maria Modrzyński
03./04.12.2010r.