Nowa mgła

Odegrały się setki dni
To niewiele, rzekłbyś nic.
Lecz nic przedtem
I nic potem
Stać się nie mogło
Stać się nie może.

Szara mgła zalega na zimnych oczach
I szukam głosu i szukam ust
I znjaduję.

Głos jakby za mgłą
Usta, które nigdy się nie stały.

Niestworzone.

I ciągle jestem.
I ciagle odgrywa się życie.

I coraz nowsza mgła
Przykrywa białe już usta.

Od milczenia,
które przeradza się w krzyk.