Bug

pożyczymy camping, ciepę z bumaru. teraz w lipcu najlepszy piasek.
żniwa dokończy syn, dla niego pszenżyto, dla nas cos z zycia.

ale czemu krzywi sie Maryjka, czemu nie potrafię choć z zamkniętymi oczami usiąść na tym piasku, rozgarnąć rzeki napić się żywca spod lady.

zmierzcha świnie kwiczą w ciemnosci. podczas obrządku podniecone rzucają się na breję z mleczarni w której pływają cuchnące odłamki masła.

jak nie maluchem, potrzebnym do gminy, potrzebnym po nasiona, to wezmę moją starą na białoruś, do koparki wrzucimy harcerskie plecaki.
pojedziemy dniem i nocą kradnąc wahę, milicji się tłumacząc, wszystkim się tłumacząc.

ty w koralach pod fartuchem ja w gumofilcach, że jakby co to od dojenia krowy, od zadawania koniu.

deszcz wstrzymuje żęcie. a nad Bugiem ponoć słońce i slońce.

jutro odpust. rzeka nie odpłynie. wyprośmy pogodę.


wracają wokół niedziela wokół deszcz.
kołko rolnicze. no co pani? przyjedź pan i se zobacz.
nadciągnął czerwony bizon. patrzyli jak w objawienie. kombajnista wsiadł jak Jerzy na smoka. zbierał suche pośrodku burzy. cud cud mówili sąsiedzi.

dwadzieścia lat temu. to był ostatni rok, kiedy planowali wakacje.