1

a kiedy wypowiesz me imię
jeśli
czy będę?
/anachroniczny patos gdy wszystko już powiedziane/
w tej przestrzeni i czasie
zamknięty w bąblu powietrza
kropli twoich staroświeckich łez
porozrzucanych w tym wietrze
czy będę ten sam?
czym i czyim będę?
/tak wiele napisano zupełnie niepotrzebnie/
czy z wczoraj?
– bliżej prawdy
z teraz – wtedy przecież równie mocno wierzyłem
że bardzo byłem sobą
dla ciebie
/wszystkie zabawy w myślenie/
wypowiesz me imię?
korpuskularno-falowa projekcja niemożliwych doświadczeń
smuga skupisko energii
wyobrażeń wspomnień?
właśnie w tej a nie innej matematyce stygnących kosmosów

czy będę wtedy bliżej?
czy to istotne?