Otulasz je

Otulasz je

Daleko niesiesz myśli me
Twymi ramionami otulasz je
strzeżesz jak klejnoty drogie
niekiedy w słowach one ubogie

smutkiem słowa ułożone
na Twych ramionach są niesione
gdzieś się radość zawieruszyła
może szata nocy ją przysłoniła

wietrze mój przyjacielu drogi
dlaczego nasz świat
w radość uśmiech taki ubogi

Ela-Izabella Dobra wróżka