Pod papugami

kiedy podarowałeś mi skrzydła
wyrwaliśmy się w powietrze
krążyłam z jaskółkami
zwiastując wiosnę

szczęście nas uniosło
nad kopułę katedry
nawet gołębie przestały
gruchać z zazdrości

z lotu ptaka pokazałeś
że nasza miłość
nie ma kresu

my takie papużki nierozłączki
teraz osowiali czekamy
na następną migrację

ty zamknięty w złotej klatce
ja w koszu
na brudną bieliznę