„Odwołanie”

Jak wmówić sobie że ten chłód co czuje
to namiastka wczoraj i przedsmak jutra
jak rozwinąć uczucia z kłębka szczerych życzeń
które miały być inne w detalach smaczniejsze
miały rozpalać serce i ulatywać z duszą
bo tak brzmiały
bo ja tak chciałem słyszeć (?)

i lodowa drzazga i palące dreszcze
z powrotem w moich objęciach
bo pozwoliłem im żyć
wojując myślami w sylabach
od których sens nabrał wstydu

pozwól mym myślom wyjść od uczuć
ubranym nawet w najskrytszą czerń
a od świętych naszych słów
i jarzma wczorajszych błędów
ochroń Nas Panie