Do szpiku kości

—

Z tą kobietą się tkwi przez wzgląd
Na wyprasowane koszule
I wykrochmalone pościele
Takiej kobiety się nie pożąda
Tylko patrzy prosto w oczy
I dobrotliwie ceni klimat
Który tworzy swym ramieniem
Wylewającym się ze stylonowej podomki
Nad garnkiem oczatego rosołu
Można jej ciepłemu śpiewowi
Wtórować na gitarze
Byleby nie do roztańczenia
A obgryzłszy mięsistą kurzynę
Wzdychać do szpiku kości

-
STH