ściernisko

Ściernisko

Dusza ma zachwaszczona
plewy nie dają ziaren
zboża na kamieniu rosną
matki twarz w trudzie umoszczona

Pole chabrów niebiańskich
z żółtymi śmierdzielami
głowy swe uniosły wysoko ku
słońcu
by je obciąć

Bo nam kazano – nie urośnie zboże
na kamieniu
ni w cieniu
ni na drodze
ni wśród chwastów

Skrzętnie przyszli na me pole
i wyrwali te plewy
zostało matni pobojowisko
ściernisko

A te chabry – indywidualizm
a te żółte – figle małe
a te trawy – dla zabawy

Zostałem niezdrowym ideałem

Święty