Onomatopeja

dni, miesiące, lata
zapisane gdzieś
w pożółkłym już kalendarzu
kiedyś przemówią

po swojemu
tak jak nas zapamiętały
jeszcze przed chwilą
ulice spłynęły łzami

tamto lato było
wtedy wyjątkowe
lecz ci co stanęli u bram
zamienili je w okrutną zimę

skutą soplami z krwi
zasadzili czarne ziarno
z którego wykiełkował
strach i nienawiść

ten mały Pawełek
miał tylko jednego dziadka
bo czarny anioł podeptał
ich słonce na niebie

a ci którzy obiecali
odjechali w ciemną noc

potem przyszedł ten
niby wielki, karzełek
w czerwonym płaszczyku
wziął do ręki berło a na głowę
włożył koronę

dwór jego pełen tych
co dla przeżycia
gotowi byli zaprzedać duszę

uprzejmie donoszę że ten, ta.....


tamte dni krzyczą
bólem i żalem
i wciąż zadawanym pytaniem
co przeszywa istnienia tych
którzy....

dlaczego ???

lata ranne rykiem
tych dziwnych ptaków
co zagarnęły niebo
dźwięk który kazał
zejść do podziemi

wciąż w uszach ta melodia


a dziś
wrzućcie do torby proszek Ariel
w dobrej cenie
promocja majonezu

kup dwa a trzeci
dostaniesz gratis
i te buty do trumny
też na taśmę proszę

ten lizak który trzyma dziecko
to albo pani wyrzuci
albo....

babinkę w gabinecie
trzeba rozebrać
wrzeszczą
ręce do góry
i sznurówki proszę w butach
poluzować

całe życie
na tej dużej, czarnej taśmie
promienie XRAY
i ten nieznośny dźwięk

czarny anioł w dziwnym mundurze
szyderczo pyta

czy to co widzę na ekranie
to pani strach
czy jest to coś więcej

chłopcze
to proteza biodra

dowód proszę
ausweis bitte
wciąż brzmi w uszach

spogląda z pogardą na zdjęcie
ale gęba
mruczy pod nosem

a na ekranie wciąż
bip, bip, bip

ciągła niekończąca się
wojna o każdy dzień
o odrobinę godności
o człowieczeństwo

onomatopeja
BUM ! TRACH ! WRRRRR !

Przemek Trenk