*

przeszłość pozostaje w bezruchu
gęste powietrze w niej
miliony cząsteczek strachu

wszystko to rozdrobnione
ułożone w jedną, płynną mozaikę
straszy co noc

złe decyzje wychodzą spod łóżka
czekają na atak
błagają o moją słabość

uwodzą przekonaniem, że można je zmienić
azot, tlen, strach

marnujemy siebie nawzajem