„Zbłąkany uśmiech”

Krótki błysk wyrwany
z nagłego stanu
bezszelestnej ciszy

zauroczony blaskiem lęku
co wlewa przerażenie
i kradnie spokój

ale budzi smak
unosi ponad wszystkim żywym
i z uwielbieniem bije w serce

w prostych wersach
przekłuwając smutek
wydarty wieczności

ponad tęczą frunie szalonym pędem
zatrzaskując bramy przepaści
będąc znakiem szczęścia
i symbolem nowych szans