Wiatr rozbiera brzozy z sukienek
Małe serca w kolorze nadziei,
niedawno jeszcze schlebiały
ramionom brzozowych dam.
Tymczasem, poskręcane
w złotawe zawiniątka tańczą,
niczym cekiny w słońcu.
Wiotkie gałązki ich posiadaczek,
kłaniają się w takcie
fertycznych walców – gwałtownie
zapowiadających szarugę zimy.
I tylko listki brzóz – chowając
smutek i żal – bawią przechodniów
spektaklem dobrego nastroju,
przed podróżą w nowy – stary świat.
©Ivka Nowak, 25 września 2014
niedawno jeszcze schlebiały
ramionom brzozowych dam.
Tymczasem, poskręcane
w złotawe zawiniątka tańczą,
niczym cekiny w słońcu.
Wiotkie gałązki ich posiadaczek,
kłaniają się w takcie
fertycznych walców – gwałtownie
zapowiadających szarugę zimy.
I tylko listki brzóz – chowając
smutek i żal – bawią przechodniów
spektaklem dobrego nastroju,
przed podróżą w nowy – stary świat.
©Ivka Nowak, 25 września 2014
Poem versions

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating