zmierzch

przeorane bruzdy twarzy
kryły gwiazdozbiór życia
konstelacje planet
sen miłości Wenus
śmiertelność Marsa

pomiędzy pomarszczonymi fałdami
sterczały dołeczki pogodnych chwil
szczęście krzaczkami rozejmu
rozsiane gdzieś pomiędzy
przypominało własną łaskę

susze pożogi zalane pola
czołgami orany lęk i strach
odwaga bohaterstwo wiara
cieniami chmur przemijały
lekkim wiatrem popychane

głębia ciemnych oczu korciła
westchnieniem lat spełnionych
soczystym wzokiem dzikiego bzu
czas stanął o lasce po ścianą
trzeszcząc niemą kukułką