Zbudujemy sobie domek

Z dna szuflady wyciągnięte... (2002)

Zbudujemy sobie domek
gdzieś daleko w las spowity
tam gdzie cały boży dzionek
spokój gości całkowity

Posadzimy drzewko sobie
bo choć wkoło ich bez końca
nasze zliczać mnie i tobie
będzie wspólne wschody słońca

Wykopiemy sobie studnię
by się w niej przeglądać móc
choć nad lustrem wiadrem dudnię
szczęście się nie może stłuc

Postawimy też drewutnię
doń wrzucimy drewna moc
a gdy zima w okno stuknie
my schowamy się pod koc