Atka

Uderzę się
we własne piersi
a potem zamorduję pamięć
W końcu na prawdę
przyjdzie czas
Nie zbliżajmy
się do siebie
mówią usta
Opancerzone estymą
splecione warkocze winy
wybaczyłaś
Stając się nietykalna
kazirodczą chwilą.