Drwal

author:  Dan
5.0/5 | 2


Miasto unosi się,
Pod nim został tylko las

bez drzew

W chatce siedzi człowiek
Drwal niegdyś pełny sił

bez celu

W nim jest chęć
Jest doświadczenie

bez narzędzi
nic nie zrobi
bez pustego płótna
nic nie stworzy
bez zwykłego planu

Będzie nikim...

Szare światło, nowy dzień,
Wślizguje się do pokoju.
To pierwszy dzień jego życia,
Odkryje siebie, jest pewien że właśnie teraz się urodził, jakby na zatłoczonej ulicy.

Od razu wrzucony do pieca, na pełnych obrotach odkryje siebie.

Wstał, otrząsnął się ze złego snu.

Spojrzał za okno, którego przejrzystość niezbyt na to pozwalała.
Zawsze był zajęty doskonaleniem swoich umiejętności.
Nic mu to nie dało, nie ma już co robić a dalej żyje,
Pogrążony nostalgią, marzeniem dziecięcych lat.
Stracił wszystko pogrążony sobą,
Został z niczym robiąc postęp.

Był ślepy i taki zostanie. Nie ma już szansy dla biednego człowieka.
Dzieło świata niszczone chciwością człowieka,
Pełnosć sił pozbawiona sił.


Został pełny.

Pełny niczym...



 
COMMENTS


Moja ocena

moim zdaniem śmiało mógłbyś z niego zrobić
2 wiersze
Pierwszy do moment ...będzie nikim...
podoba mi się :)
My rating:  
02.10.2013,  Malwina

My rating

My rating:  
02.10.2013,  Alina Bożyk

Facebook