Miłość gasi sferyczną lirykę

Będąc w pustce, totalnej nicości,
Błądząc, szukamy miłości,
Chodź, polatamy we śnie,
Nic już nas nie ocali,
No chodź, zabij twórczość we mnie,
Ciągle do ciebie uczucie się pali,
Jak feniks, z popiołu się odrodzę,
Niech cały świat się zawali,
Sam swoje życie osłodzę,
Chodź, złap mnie za rękę,
No chodź, skróć mą mękę.