***

Wiersz jest obustronnym
zapatrzeniem oczu
cienki sznurek znaczeń
między powiekami
złapany sens w pułapkę ignorancji
coś na kształt zarumienienia na
twarzy gdy pierwszy raz docierasz
do głębi dźwięków niewystukanych
składanie spółgłosek w niepewność myśli
w tym mieści się wiersz
jak ptak drżący w dłoni