Οιδίπους Τύραννος

Τέκνα του Κάδμου του παλιού γενεά νέα,
τι συναγμένοι κάθεσθε σ’ αυτούς τους τόπους,
με τα κλαδιά της ικεσίας στεφανωμένοι;
Και η πόλις είν’ από θυμιάματα γεμάτη,
και αντιλαλεί από στεναγμούς κι από παιάνας;
Αυτά εγώ απ’ το στόμα να μάθω θέλοντας,
κι όχι απ’ το στόμα των μαντατοφόρων
ο πολυφήμιστος ήλθα εδώ πέρα Οιδίπους.
Λέγε μου ωστόσο γέροντα που σου ταιριάζει
πρώτα απ’ τους άλλους να μιλής: η αιτία ποια να ’νε
που ήλθατ’ εδώ στεφανωτοί με δάφνης κλώνους;
Για ένα κακό που πάθατε ή μήπως γι’ άλλο
που προσδοκάτε; πρόθυμος να σας βοηθήσω.
Γιατί θενά ήμουν άσπλαχνος αν δεν λυπούμουν
αξιολύπητους όπως εσάς ικέτας.