Βάκχαι

Έρχοµαι εδώ στη χώρα των Θηβαίων,
ο ∆ιόνυσος εγώ, του ∆ία το τέκνο,
πουµ' έκαµε η Σεµέλη, η θυγατέρα
του Κάδµου, από φωτιάν αστραποφόρα
ξεγεννηµένη. Κι αφού τηµορφήµου
τη θεϊκιά τη συνάλλαξαµε ανθρώπου,
φτάνω εδώ πλάι στα νάµατα της
∆ίρκης
και στου Ισµηνού το ρέµα. Και το
µνήµα της αστραποκαµένηςµουµητέρας
βλέπω πλάι στο παλάτι, και τα ερείπια
από το σπίτι της, που ακόµα βγάνουν
ζωντανή φλόγα απ' τη φωτιά του ∆ία,
στηµάναµου άσβηστη αδικία της
Ήρας