***

rozlewa się krwawą łuną
słońce nad horyzontem
powietrze wibruje duszne
gęste od pocałunków

drażni spragniony nurt rzeki
głazy wiecznie zastygłe
po ich statycznym obliczu
spływa nienasycenie

mrugają zaczepnie gwiazdy
z nieba barwy indygo
cykady snują opowieść
ich obnażonej skórze