Ty

Jesteś moją opoką, tym samym sercem,
Nadzieją błękitną, czystym tańcem,
Jedną duszą, nieskończoności krańcem,

Chce spojrzeć na świat z oczu Twych,
Zobaczyć pragnę stworzenia moc,
Zawinąć się jak dziecko w Twej duszy koc,
Bez myśli i strachu podążać szlakiem tym,
Odkryć na nowo nieznany świat,

Na świata kraniec i myśli koniec,
Pognałbym z Tobą jak goniec,
Niosąc płomyk światła w jednej ręce,
W drugiej ciemności żar,
Razem odnajdziemy stworzenia czar,

Światło, nie okłamuje już, że nie zgasło,
Blask nikły jak nadzieja umierająca,
Postać w bieli nad brzegiem stojąca,
Tak to byłaś Ty, teraz już wiem,
Twój wzrok głęboki, przebija serce moje,
Wystarczy chwila, jesteśmy tu tylko we dwoje.