Garb na plecach pusta kieszeń

ciągle na pierwszym biegu do roboty pędem
niestety dziś fortuny raczej nie zdobędziesz
cieszy bardzo praca każdy grosik cenisz
jednak coraz częściej pusto masz w kieszeni

wpłacasz należności za prąd i mieszkanie
liczysz czy na inne rzeczy coś zostanie
co miesiąc to większe w opłatach podwyżki
częściej grają marsza brzuchu głodne kiszki

już nie wiesz w co ręce włożyć po wypłacie
opłacone rachunki no i po herbacie
nic nie pozostało miesiąc się zaczyna
zrobili z Ciebie Polaku białego murzyna

jak mrówka pracujesz nadgodziny bierzesz
wściekasz się przeklinasz odmawiasz pacierze
i czekasz cierpliwie na cud chyba jakiś
choć nawet w te w cuda nie wierzą dzieciaki

coż zrobisz nieboraku w tym kapitalizmie
już nigdy bogactwa luksusu nie liźniesz
choćbyś kilka robót na raz kilka nabrał
prędzej na swych plecach dorobisz się garba.