Co teraz?

Porzucając nadzieję.
Błądząc w szarawej brei zwanej życiem
Szukając, nie potrafiąc niczego znaleźć.
Żyjemy, udając szczęście.
Jesteśmy szczęśliwi udając egzystencje.
Fałsz.
Zdrada.
Przebiegłość.
Niezrozumienie.
Krwawimy wewnątrz, szerząc nieszczery obraz własnego siebie.
Mimo wszystko nie zadajemy trudnych pytań.
Nie pytamy co będzie dalej, a także nie wypytujemy o teraźniejszość.
Idziemy, ślepi na rzeczywistość otwarci na nierealną przestrzeń osobistą.
Z dnia na dzień jest coraz gorzej.
Jesteśmy coraz starsi, niby bardziej doświadczeni, jednak coraz bardziej zagubieni.