Pakuję małą walizkę
w samotności pakuję małą walizkę
przed długą podróżą
muszę zabrać tyle rzeczy
i zdążyć przed nocą by o świcie wyruszyć
pakuję rozsądek by nie popełniać błędów
pakuję kreatywność by błędy naprawiać
pakuję inteligencję by szukać odpowiedzi
pakuję ciekawość by zadawać pytania
pakuję obojętność by nie przejmować się problemami
pakuję odwagę by problemom stawiać czoła
pakuję wreszcie uczucia by pozostać człowiekiem
tęsknotę abym chciał wrócić
żal abym zostawił go w otchłani
nadzieję abym potrafił iść na przód
smutek abym nie przyniósł go z powrotem
nie pakuję tylko miłości
bo walizka jest za mała
2.08.2011r.
przed długą podróżą
muszę zabrać tyle rzeczy
i zdążyć przed nocą by o świcie wyruszyć
pakuję rozsądek by nie popełniać błędów
pakuję kreatywność by błędy naprawiać
pakuję inteligencję by szukać odpowiedzi
pakuję ciekawość by zadawać pytania
pakuję obojętność by nie przejmować się problemami
pakuję odwagę by problemom stawiać czoła
pakuję wreszcie uczucia by pozostać człowiekiem
tęsknotę abym chciał wrócić
żal abym zostawił go w otchłani
nadzieję abym potrafił iść na przód
smutek abym nie przyniósł go z powrotem
nie pakuję tylko miłości
bo walizka jest za mała
2.08.2011r.

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating