Krasnoludki

Kiedy na mapach pękały szwy krajów
I uwierała znaczona tożsamość
Fürer rysował krasnoludki

Niesforne wybiegały w las
Który zapamiętywały głowy
Zsuwające się po murze

Może oderwał na moment dłoń
Od linii krzaczastych brwi
Żeby zatwierdzić transporty na jutro

Albo w ciszy dogasającego ognia
Szlifował nordyckie rysy

Węgiel sypał się z pękatych brzuchów skrzatów
Strzelały zalążki guzików

Beppo też był artystą
Mieszał farby tęczówek dzieci
Skrupulatnie mierzył odległość od człowieka
Świdrując wystraszone oczy

Niedokończonym ruchem pędzla
Odchodziły kulejące duszyczki
Zatrute jabłko kneblowało martwe usta