Czasem nic

Chwila w której zamieram
Przytłoczony widokiem pustki
Obraz zawieszony bez ram
Przed nim przystanął syn ludzki

Zamęt w nicości nie mąci
Wytrąca z równowagi spokój
Na tej szali, aż cię korci
Oddać się fali widoku

Wokół biała czerń i biel czarna
Nie pojmiesz tego od razu
Idzie procesja ofiarna
Co złożysz na ołtarzu?