Współczesność

Nikczemność ludzka co spowija świat współczesny
Niczym czarna kurtyna spleciona z kłamstw wielkich
Przesłonięty nią człowiek samotny, nieszczęsny
Nie znający prawdy, pozbawiony cnót wszelkich


Nie znający smutku nie znający też szczęścia
Nie lęka się on śmierci i nie wierzy w życie
Nie wyczekuje on zbawiciela nadejścia
Czasami jednak cierpienia lęka się skrycie


Samotnym liściem na wietrze jest przeciwności
Egzystencja jego nie ma sensu żadnego
W jego życiu brakuje codziennych radości
Porównać go można by do pionka biernego


Pilnuj byś się nie stał czymś podobnym do niego
By zepsucie świata oczu nie przysłoniło
Istotną cechą jest zrozumienie bliźniego
Żeby się tobie na tym świecie lepiej żyło