Samobójca

Już w nic nie wierzę
Więc z bezradności się powieszę
Będę dyndać bezwładnie na wierzbie
Na której w pierw coś wyrzeźbię
Wydłubię nożem swe imię
A w dziurę wsadzę swój ostatni list
Bo może ktoś mnie zrozumie
Lecz nagle słyszę gwizd i świst
Coś biegnie ku mnie w zaroślach
I głośno sapie i dyszy
I krzyczy, bo może ktoś go usłyszy
Aż mnie przeszedł dreszcz po kościach
Coraz bliżej jest ten osobnik
Biegnie jak niezły maratonu zawodnik
Przebiegł obok mnie
Lecz nagle się cofnął
Przede mną z łzami w oczach cupnął
A w jego zrozpaczonej minie
Ujrzałam swoje odbicie jak zdjęcie
A on pokazał mi w krwi całe ręce
Miał aż do pachwin długie cięcie
Ja tak nie chcę, więc do przodu popędzę
Żyć będę mimo trudów jakie Świat niesie
Bo chcę zobaczyć dokąd mnie poniesie