Grzybobranie

Pobudka. Wybiła czwarta. Zaczyna się „grzybobranie”.
Słychać krzyk, kroki charta, Olbrzymów śpiewanie.
W podziemnych tunelach Kurki budzą żołnierzy.
Przygotowania do boju trwają, trzeba grzyby opancerzyć.
Na pierwszy ogień idą: Muchomor czerwony, jadowity, królewski, sromotnikowy.
Tuż zanimi Strzępiaki i Gąsek brygady,
Trujące zdolności maskują, zacierają ślady.

Zwycięstwo bliższe Olbrzymom, grzybom Atlas wrogiem,
Trucizna już nie bronią, lecz do śmierci powodem.
Do walki wkraczają Maślaki, chcąc chronić Borowika,
Zadanie pomyślnie wykonane: Prawdziwek w liściach paprotnika.
Trawa ochrania Podgrzybki, Atlas kryjówkę podbija,
Bierze grzyby w niewolę, informacje z nich wydobywa.
Najwięcej poległo Purchawek, szczątki grzybów wkoło,
Nadchodzi wsparcie z zewnątrz, trzeba pomóc Muchomorom!
Powietrzy oddział Ptaków, Pająków ruch oporu:
„Olbrzymom mówimy NIE! Olbrzymy a kysz z boru!
Bitwa dobiega końca, Olbrzymy do miasta wracają,
W wiadrach jeńcy wojenni milczenie przyrzekają.
Chociaż bitwa wygrana, liczba poległych wciąż wzrasta,
Teraz cisza i spokój, jutro rewanż- szesnasta.