Świat

Drogi mój
Szanowny
Najwspanialszy profesorze muzyki
który wszystko wiesz


Hej!Nie widzisz!?Uszy masz czarne od nut.
Dwa czerstwe chlebki przyczepione do głowy.
Cenne są!
Nie dla Ciebie prosty człowieku.
Nie wart jesteś tych uszu.Milcz.

W klucz wiolinowy się nie ułożysz
dlatego profesor gardzi.
Pluje ćwierćnutami Tobie w twarz.


Niewygodną muszkę nosisz panie
Pięciolinia modna w muzycznym świecie
Tak odległym wsi spokojnej, wsi wspaniałej,mojej.

Dla mnie ona jest wężem
co dusi słowa
jak szare myszki.

To gardło cenne jest
profesorskie, pańskie
Panowie, panie, to wzór, wzór dla was!
Śmiało, duście słowa
Świat wtedy nazwie was
Nada wam imię
Uhonoruje tytułem jak bohatera wieńcem laurowym


Dla mnie nie jesteś...


Dla mnie nie jesteś bohaterem
ani pfffrofesorem.
Kiedyś uczyłeś mnie muzyki
prawie ogłuchłam
Zacisnąłeś pętle na szyję
i wrzeszczałeś śpiewać!śpiewać!


Nie ułożyłam się w klucz wiolionowy
Pogardziłam.