Teologia dnia codziennego

Oko się stroi, w dal patrząc
Uwrażliwia się wtedy na wszelkie dystynkcje
Gdyby się tak wyczuliło na Jedno
Na brak rozróżnień

Żeby cedziło świat
przez coraz mniej subtelne oka
Żeby patrzyło jakoby w horyzont
Gdzie morze i niebo
są ze sobą tożsame

Zdumione tylko jednym
że istnieje Coś- a nie Nic