Natchnienie

Przy drzwiach Artysty
Duch weny twórcy
Refleksyjnie próbując przedzierać się przez szczeliny
Nie skradaj się jak złodziej !!
Nie pukaj i nie dzwoń
Ty przecież nie obcy - nie gość
Tyś rodziną zaufaną - moim życiem
Delikatne czyste pachnące niemowlę
Otulone białym kocem troski
Dzieckiem co kąpiesz się w piersi
Chlustasz w łzach szczerości
Na zewnątrz ogólność nędzy
Dręczący swędzący świerzb ciemnoty
Uśmiechasz się łaskocząc serce delikatnością
Pobudzając drżenie pojemnej głowy
Szepczę strzelając językiem po kłach
Niczym bańka mydlana unosi się słowo w powietrzu
Podmuch ciepła unoszący dmuchawca
Rumieni przekazem materiał sztuki
To stara babina co przy piecu siada
A ja słucham cię i słucham proszę nie przestawaj .........

Jesteś kowalem wnętrza osobowości
Wykuwasz mozolnie spracowane litery
Pożerając tlącą myśl
Płodząc znak informacji słowo
A niech zarży się powieki kuźnia
Zapał twórczy -łzy -potu pragnąć !

Pierś myśliwym co czai się w ciszy
Strzela w biała kartkę wersem
Ustrzelony wiersz konsumuje odbiorca...
Ta otyłość jest nam potrzebna
Ogrzewa wnętrze i szlachetne serce
W biegu szarości rezerwą
Pozytywną oszczędnością czarnej godziny

Bogactwo encyklopedii całej ilości pojęć
Ogólnego wysiłku wiedzy istnienia
Które skupisko moli pożera łakomą
Z banalnością łasucha oblizującego deser
Pasibrzucha garść leśnych jagód
Ścieka żyzny sok po przedramionach
Nie trafiając do spragnionych ust
Tkwimy w błędnych górach obojętności człowieka
Wieczne myśli pożarte na żywca !
Nie widzisz cierpienia sztuki !
Zasypana w puchu złóż kurzu stulecia

Potomstwo artystycznej mózgownicy orgii
Kompresja w czaszce ciśnienie prądu inspiracji
Nozdrzami wypuszczając powietrze
Regulując przemyśleń napięcie
Jeki -skrzypiec natchnienia dźwięki
Płynący orgazm do pointy
Pieczęć królestwa prawdy
Gdy szkielet pajęczyna opląta
Przygotowana uczta szczerości pracy mądrości
Hojnie od serca podana dla społeczeństwa
To są dla mózgu -wnętrza witaminy
Dla starca -chłopca -i dziewczyny......