Do Babci

author:  Krzysztof Florczyk
5.0/5 | 4


Jeszcze wczoraj śmiałaś się ze mną,
jeszcze wczoraj ścisnęłaś mnie za rękę
- tak mocno jak nigdy.
Spytałaś, czy jutro przyjdę.

Dziś już się nie uśmiechniesz do mnie,
dziś jesteś już po drugiej stronie
- zapewne szczęśliwa.
Ponad niskością świata.

Dziś nic nie jest jak co dzień,
dziś jest jakby puste, jakby nieobecne
- tak szokująco nijakie.
Lecz cóż można zrobić?

Świat na chwilę przystanął,
ptaki zamilkły w zadumie
- tak jakby wiedziały.
Nawet niebo cały dzień płacze.

Tylko ludzie jacyś tacy zwyczajni,
przechodzą obojętnie o stopę, o włos
- jakaś pani w sklepie się wścieka,
bo źle wypisali fakturę.

Pozostają tylko pytania bez odpowiedzi,
i bagaż słów niewypowiedzianych
- które już nie mają znaczenia.
Pozostaje pamięć. Która trwać będzie wiecznie.



25 czerwca 2012



 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

@

bardzo osobisty i ciekawy wiersz ale .....niewypowiedzianych slow .....bym wyrzucila .....jest to tak oklepane ze szkoda na wiersz dla tak zacnej osoby
25.06.2012,  batuda

My rating

My rating:  

My rating

My rating: