Białe anioły Natalii

jak to jest
że krzykiem nas rodzisz a milczeniem zabierasz
pięknem czystym jak wzruszenie matki
i rozstaniem które zawsze nie w porę

twardy kark na dłoniach kładziemy
okruch co w świetle pękniętego szkła oddycha
przy białych jak śnieg aniołach Natalii
w czuwaniu i wypatrywaniu
w uczeniu się obecności
a gdy już przychodzi oddać ją nam każesz