pod niebem Paryża

widzę świece
dwie długie białe świece
pełne języki ognia
odbijają się od wilgotnej butelki wina
ciepło tkwi w półmroku
nakryty stół z obrusem w złote romby
nadmuchane kielichy
i miejsca dwa wśród ciszy
którą zmąci dopiero Sous le ciel de Paris

ten wieczór
powinna zakończyć radość
taka której w życiu się pragnie
uścisk pocałunki namiętności i seks

to mógłby być wieczór
po którym nie wróciłabyś już do domu
ale została na zawsze