***

Na zielonej łące świata
kwitną białe fiołki
śmierć na płatkach się układa
w krwi ostatniej kropli

Jasne włosy zboża płoną
umierają ptaki
płynie życie srebrną wonią,
życie byle jakie...

Serce jedno, miłość jedna
daje siłę w ciemni
cała ludzkość, ludzkość biedna;
ludzie też są biedni

Już zginęła twoja ręka,
już cię przy mnie nie ma
żyjesz - wiem, lecz wciąż się lękam
twego odrzucenia

Zostawiłeś mnie wśród burzy
z sercem połamanym
oczy w smutku, duch się chmurzy
jak hejnał przerwany

Dwie miłości obok siebie
leżą skamieniałe
przed weselem - po pogrzebie
szczęście jest niestałe

Oczy, ręce, co kto lubi
(tak samotne ciało)
tylko duch mi się zagubił,
więc nic nie zostało